Bardzo przekonuwujacy wpis. Dobrze, ze kontynuuje Pan ten watek. Niestety ludzie "wyjatkowo zaczadzeni" beda dalej powtarzac swoje dopoki beda za to wynagradzani i jak dlugo bedzie na taka propagande zapotrzebowanie, a wydaje mi sie ze nadal jest.

Skoro Galia, nawet zdewastowana, była tak wsżna dla Rzymu i Wandalów lub Swebów, to musiała byc tego jakaś bardzo wzżna przyczyna. No więc patrząc na mapę odnosze wrażenie, że opanowanie Galii to ni mniej ni wiecej opanowanie Kanalu La Manche i wybrzeza obecnej Belgi i Holandii. Czyli opanowanie ujscia Renu. A kto kontrolował ujscie Renu, ten kontrolowal caly handel skupiony w dorzeczu tej rzeki. Wijna o Galie nyła wiec wojna o kontrolę nad handlem w calym dorzeczu Renu.

I zobacz, ze rywalizacja byla tak zacieta, że w końcu ten stał sie rzeką graniczną i nikt nie mial całkowitej kontroli na Renem. A jesli dodac do tego Dunaj i jego dorzecze, gdzie tez szly ostre walki (chocby z Gotami zwanymi Dakami), to widsc ze szlo p grubą stawkę

Na pewno Cezarowi chodziło o Ren. Ale Ariowist starał się opanować całe dorzecze Sekwany. Bardzo ważna była też Loara łącząca w zasadzie rzymską Galię Narbońską z Atlantykiem, gdzie jej ujście było opanowane przez Wenedów. 

Do tego dochodziły także ścisłe związki Danii i Brytanii w tamtym czasie opisane choćby w Gesta Danorum, które też pewnie pożywiły by się z chęcią na galijskim truchle. 

W zasadzie mamy wymienione trzy siły, które już rozpoczęły własną kolonizację Galii w tamtym czasie - Rzym (Galia Narbońska), Wenedów (Armoryka) oraz Swebów (Alzacja). Ówczesny władca Danii i Brytanii, Hamlet, miał zbyt wiele problemów wewnętrznych aby mógł się włączyć w tę rozgrywkę. Rzym tę rozgrywkę wygrał, bo Cezar był bardziej bezwględny i nie cofał się ani przed eksterminacją Wenedów, ani przed łamaniem traktatów z Ariowistem.

Chodziło o kontrolę i spięcie pod jedną władzą dqìch głównych systemów rzecznych -  Ren i Dunaj. Te dwa systrmy tworzyły najkrótszą drogę z M. Północnego do M. Czarnego.

I ja widzę, że cała walka Rzymu od I wieku p. Chr. koncentrowała się w zasadzie tylko na tej linii. Po klęsce Krasusa odpuścili już sobie Mezopotamię i marsz do O. Indyjskiego.

Opanowanie tego obszaru Ren-Dunaj nie powiodło się, a zainwestowane w wysiłek wojenny kwoty nie zwróciły się. To był koniec Inperium Rimanum w formie czysto rzymskiej. Od tamtej pory Rzymianie postanowili zadziałac inaczej - wejść w sojusze, wprowadzić do swoich elit wojskowych "germanów" i w ten sposób związać ich z interesem Rzymu. Sztuka ta powiodła się co do Wandalów i Swebów orsz Gotów. Tak więc ten wzrost znaczenia "barbarzyńców" w struktursch Rzymu to było celowe, świadome działanie. Imperium, aby przetrwać musiało zmienić formułę. Zmieniło i przetrwało.

Dla Rzymu owszem. Ale przed inwazją Cezara na Galię Zaalpejską dla Germanów było to bez znaczenia, bo Ren był w ich rękach. A byli także w trakcie opanowywania Sekwany i (to juz Wenedowie) Loary. To było zadanie dla Ariowista, a nie przeciwdziałenie planom Cezara, który w 71 pne był tylko pontifexem i dopiero zaczynał karierę publiczną.

Tak więc to Cezar przeciwdziałał planom Swebów (samego Ariowista czy też Antyriusza II to nieistotne), a nie odwrotnie. 

To, o czym piszesz, to już działania po opanowiniu Galii Belgiki, a nie plany Sulli czy Pompejusza.

Nie nazwałbym Mitrydatesa buntownikiem. ;)

W końcu to na służbie tego króla Pontu był sam boski Odyn.

I tu jest właśnie problem. Wszyscy widzimy Rzym. Tak samo jak widzimy Ateny, Babilon czy egipskie Teby. I z ich punktu widzenia oceniamy świat. Tylko niby dlaczego mamy patrzeć na nasze i naszych sojuszników dzieje przez pryzmat oszlifowany przez naszych przeciwników. Fakt, taki pryzmat pięknie oddzieli poszczególne barwy, ale strasznie zniekształca obraz całości. A jakoś tego nie zauważają wykształceni w akademii historykowie.

A co do współpracy Mitrydatesa i Ariowista (lub raczej Hotera, jako króla Wandalii), to nie zapominajmy, że z jakąś misją posłano Odyna na północ, a ten niejako przy okazji zmajstrował dziecko ruskiej księżniczce. Rusowie to północna Szwecja była, więc chyba mógł również stolicę Wandalii przy okazji odwiedzić.

Mapka bardzo fajna. Odessus  w Bułgarii. Czyli cat wziął sobie nazwę Odessy od tego portu. No i Nimfomanki już wiem, że mieszkały nad cieś. Kerczańską...:)

No ale mają Asterixa...:)

Czyli oni sami nie wiedzą na co się zdecydować...:)

Mereusz im nie pasuje, Karol Wielki tez nie, a Kapet tym bardziej. Dziwne te elity francuskie

Miŕdxy Szsecja a Rusią Kijowska odbywala sie regularna komunikacja i wedrowka elit. Za Włodzimierza Wlk. i jego potomstwa co rusz uciekał którys do Szwecji i prosil o pomoc wojskowa. I na odwrót - ze Szwecji ktoś uchodxił na Ruś. Mysle mawet, że te Rusy ze zszsecji to nie byli wikingoeie, a sprzymierxyli sie z "Ragnarkami". Nazwa Ruś wiec pochodzi od tych Rusów ze Szwecji

Pytanie tylko, czy ta "Szwecja" była już "szwedzka", czy jeszcze nie całkiem albo i wogóle NIE??

Nie była w takich rozmiarach jak dziś. Skania była albo niezależna, albo duńska, a jako Szwecję rozumiano głównie to, co widać na mapie pokazującej Szwecję w XIII w

Druidzi nie byli żadnymi kapłananmi. To byli naukowcy. Jako kapłanów w średniowiecznych tekstach opisuje się akurat bardów. A tak przy okazji to zupełnie nic nie wiemy o Celtach. Poza tym, że greckie słowo keltoi opisuje wojownika uzbrojonego w siekierę.

Tak właśnie sobie sprawdzam Walhallę i jakoś Ariowista tam nie uhonorowano. Z Wandalów i ludów sprzymierzonych znaleźli się tam tylko Marbołt, Genzeryk oraz Arminiusz. Za to Gotów od groma.

Trochę mnie to zdziwiło. Ale to znaczy, że Niemcy w swojej propagandzie zupełnie nic z tych wydarzeń nie rozumieją.