Wydawać by się mogło, że w naszych interdyscyplinarnych badaniach antyku nie uda się przebić, wywiedzionych z błędnej interpretacji tekstów i przygotowanych przez carską jeszcze ochranę, twierdzeń Wielkiej Lechii. Ale jednak się udało.

Tym razem sięgnę po artykuł z 11 lipca bieżącego roku z magazynu naukowego Archeology News pod tytułem Odkryte w zachodniej Polsce "polskie piramidy" sprzed 5500 lat ujawniają sekrety neolitycznej inżynierii napisanego przez amerykanina Dario Radleya, profesora Uniwersytetu w Iowa. 

W artykule mowa o prowadzonych pracach badawczych w wiosce Wyskoć pod Kościanem. Kompleks neolitycznych budowli znaleziono na terenie Parku Krajobrazowego im gen Chłapowskiego dzięki zastosowaniu Lidaru. Te budowle ziemno - kamienne, które roboczo określono jako grobowce (pomimo nie znalezienia jeszcze żadnych pochówków), liczą sobie około 200 metrów długości i 4 metry wysokości. Obecnie, czyli w trakcie prowadzonych prac archeologicznych, wiek tego kompleksu datuje się na lata 3800-2700 pne, a więc na okres istnienia na tym terenie archeologicznej kultury pucharków lejkowatych, którą my możemy zidentyfikować jako Gildię Raka.

Najczęściej na tych wykopaliskach znajdowanym artefaktem są gliniane flasze, których przeznaczenie roboczo przyjęto jako przechowywanie substancji psychoaktywnych (to za artykułem Radosława Biela w Archeologii Żywej). Jak podało np TVN nie są to pierwsze tego typu odkrycia w Polsce, bowiem w 2019 roku podobne konstrukcje odkryto w Rokietnicy na Kujawach. 

Oczywiście tytuł tej notki jest tak samo prowokacyjny, jak tytuły innych artykułów prasowych w tym temacie. I tak samo w żaden sposób nie udowodnię tego, nawet przyjmując, że niejaki Ra był tylko dowódcą okrętu kursującego pomiędzy Winedą a egipskimi Tebami. I pomimo pozostawionych dość wyraźnych śladów wiodących znad Bałtyku do tzw kolebek cywilizacji.

To jest nieistotne. Istotne jest coś innego. Archeologiczne potwierdzenie istnienia potężnych organizmów państwowych na naszych ziemiach w głębokim antyku. Bo nawet jeśli były to grobowce, to kogoś w nich pochowano. Kogoś na tyle potężnego, że zadano sobie trud budowy tych kamienno-ziemnych kontrukcji.

A jeśli zaś nie były to grobowce (poszukiwania miejsc pochówków bowiem nadal są w toku), to były to magazyny czegoś, co było przechowywane w glinianych flaszach. Najprawdodpobniej czegoś w rodzaju opium, bowiem w wielu innych odnalezionych i przebanych już tego typu flaszach odnaleziono albo ziarna maku, albo ślady opiatów. A sam kształt tych glinianych flasz pozwalał, aby przechowywanie w nich opium (po zakorkowaniu tkaniną i zapieczętowaniu np żywicą sosnową) zachowało swoje działanie nawet przez dwa lata. 

Pozostaje teraz do rozstrzygnięcia pytanie, czy był to mak uprawniany lokalnie (czego dowodów jednoznacznych nie posiadamy) czy też był to import z okolic Anatolii, gdzie występuje dziki mak lekarski. Z tym, że wtedy te naczynia gliniane też musiałby by pochodzić z Anatolii, a tam ich nie odnajdywano, to typowo środkowoeuropejski wyrób. 

No cóż. Na razie mamy zbyt mało danych. Wiemy, że z nad Bałtyku i spod Karkonoszy do tzw kolebek cywilizacji, czyli do Mezopotamii i Egiptu eksportowano broń i narzędzia krzemionkowe oraz bursztyn. To akurat potwierdzają znaleziska archeologiczne znalezione w Uruk czy Memfis. Egipskie mity zaś pozwalają nam domniemywać, że tą samą drogą szedł również bawnik pozyskiwany z czerwca. Także tą drogą szło żelazo rodzime pozyskiwane na wyspie Disko. A pewnie także złoto i drogie kamienie wydobywane w Karkonoszach. 

Najważniejsze więc pytanie brzmi - co nasi przodkowie otrzymywali w zamian za te towary? Scalone w sztabki opium, które później rozcieńczano i przelewano do linianych butelek? Nawet jeśli początkowo tak było, to dość szybko nauczono się uprawiać mak w Europie. A więc co szło w dugą stronę? Co mogło być niezbędne dla naszych przodków, a czego ludy Południa miały nadmiar przeznaczony do handlu? 

---

tagi: polska  archeologia  handel  neolit 

	Pioter
	21 lipca 2025 18:20

14     1328    14 zaloguj sie by polubić