Tak. Wyraźnie widać, że język wandalski to polski. I że tym językiem (zachodniosłowiańskim wg Akademii) posługiwano się od Ranu po Wisłę i na północ od Dunaju.

Co do Akwitanii to jest taki zapis: 

Spośród wszystkich wojen, które prowadził, jako pierwszą podjął wojnę akwitańską, rozpoczętą przez ojca, lecz jeszcze nie zakończoną. Ponieważ wydawało się, że można ją szybko doprowadzić do końca, a brat wciąż jeszcze żył i został poproszony o udzielenie pomocy Akwitańczykom, wziął ją na siebie. Chociaż brat zawiódł, nie dotrzymując obiecanej pomocy, on sam z najwyższą gorliwością przeprowadził podjętą wyprawę i nie chciał ani odstąpić od raz rozpoczętego dzieła, ani ustąpić wobec raz podjętego trudu, dopóki — dzięki pewnej wytrwałości i nieustępliwości — nie doprowadził do pełnego i ostatecznego zakończenia tego, co zamierzał osiągnąć.

Albowiem Hunolda, który po śmierci Waifara próbował zająć Akwitanię i wznowić wojnę już niemal zakończoną, zmusił do opuszczenia Akwitanii i udania się do Wasconii. Jednak nie pozwalając mu i tam się utrzymać, po przekroczeniu rzeki Garonny polecił przez posłów Lupusowi, księciu Wasconów, aby wydał zbiegłego; w przeciwnym razie zapowiedział, że będzie dochodził tego siłą zbrojną. Lupus zaś, kierując się rozsądniejszą radą, nie tylko wydał Hunolda, lecz także samego siebie wraz z prowincją, którą rządził, poddał jego władzy.

Nie wiem. Mam teraz karolińskie dokumenty. A w nich to, co widać

Takim jaskrawym przypadkiem jest Wojna Gocka. Istnieje jej opis, ale tylko bizantyjski - Prokopiusz z Cezarei. Czy w samej Italii nie było kronikarzy, którzy też opisywali tę wojnę? Wg mnie musieli być i to kilku. Choćby jacyś duchowni katoliccy.

Mi nie pasuje Samon. Jeżeli się nie mylę wymienia go tylko jedna kronika po której inne powtarzają. Albo on nie był kupcem tylko przybył tam z wojskiem najemników ,albo z Dagobertem walczyl ktoś inny. Swoją drogą wpis na wiki to jakieś kuriozum:

"W toku walk kupcy okazali się znakomitymi wojownikami, a Samon – doborowym strategiem."

Samon był kupcem-wojownikiem...:). Czyli menadżerem-kondotierem...:). I co ciekawe przybył z terenów będących pod władzą Merowingów, co umacnia ww. tezę, iż Frankowie wspierali Samona, a nie, że z nim walczyli

.

Była. Ale kto z kim walczył tak naprawdę? Merowingowie chcieli się pochwalić. No ale archeiści bizantyjscy musieli im jakoś wytłumaczyć, aby nie robili reklamy Wandalom, bo "ich już nie ma" i w ogóle najlepiej, jakby nie było wcale....:)

W tym zdaniu widzę pewien błąd:  Mam wrażenie, że cała oficjalna historia średniowiecza do Xw włącznie opiera się na preparatach znacznie późniejszych lub na sfałszowanych dokumentach bizantyjskich. 

Wydaje mi się, że powinno ono raczej brzmieć:  Cała oficjalna historia opiera się na preparatach znacznie późniejszych lub na sfałszowanych dokumentach. 

On to zrobił na własną rękę pomimo sprzeciwów tych co zostali. Rozdzielając Wandali, Gezerykiem zajęło się bizancjum a tymi co zostali Frankowie. Co może świadczyć o tym ,że działali w porozumieniu.

No właśnie, że to nie byłi rozdzielenie Wandalów, a ekspansja na terytoria, które miały ze sobą ŚCISŁĄ łączność. Spójrzmy na mapę. Wandalia Magna to w Vw obszar od Renu i nawet ciut za nim (Belgia) aż po Dniepr (Goci na Ukrainie podporządkowali się Wandalom dzięki Hunom). Wandalowie rządzili de facto w Burgundii (Gundabad był zastępcą Rycymera - faktycznego cesarza). Wandalowie opanowali wyspy: Kordykę, Sardynię, Sycylię, Baleary, południową Hiszpanię i płn. Afrykę (Pioter wspomniał kiedyś, że i cała Libia najprawdopodobniej była pod ich władzą). Pokolorujmy te ziemie i wyjdzie nam coś w rodzaju sandwicha połączonego Burgundią i wyspami na M. Śródziemnym. 

Była więc to pełna kontrola nad szlakami wschód-zachód i półnic-południd. Taki obszar generował kolosalne zyski w krótkim czasie. O bogactwach zgromadzonych przez Wandalów w Afryce. Ale i na półnicy musieli kąpąć się w złocie, bo opanowali również Skanię, a więc mieli dostęp do Sundu - Jedynego Pierścienia (przypominam, że u Tolkiena Gollum to Genzeryk....Genzeryk trochę kulał no i Tolkien zrobił z niego długowieczną, chciwą pokrakę).

Tak więc wszystko Genzeryk wykonał zgodnie z planem. Ba! Pokonał Bizancjum w 468 w tzw. Czwartej Wojnie Punickiej.