Jak pewnie większość z Państwa wie Italia została w trakcie tzw "Wędrówek Ludów" opanowana przez Longobardów. Wiemy o nich tyle, że była to swego rodzaju zbieranina zawodowych żołnierzy, do której mógł przystąpić w zasadzie każdy, o ile przysiągł służyć wodzowi armii i przestrzegać wspólnych zasad.

Podobno Longobardowie pochodzili ze Skandynawii i początkowo zwali się Winnilowie (tako rzecze ciotka Vicky). Być może tak było w rzeczywistości.

Ale o czymś innym mówi nam Kronika książąt Benewentu, zwana Chronicon Salernitanum.

Tam bowiem znajdujemy dość ciekawy zapis: 

Gdy Beneweńczycy widzieli, jak bardzo był okrutny, a zarazem tyraniczny i niepohamowany, zaczęli rzeczywiście rozmyślać o jego śmierci; lecz pod żadnym pozorem nie mogli przeciw niemu otwarcie wystąpić z powodu niezgody, którą sam książę wzniecał wśród nich. A gdy te sprawy się zaostrzały, wspomniany książę, wysyłając swoich posłańców do wszystkich podległych sobie miast i prowincji, polecił, aby bez zwłoki całe jego wojsko zebrało się w jednym miejscu.

Gdy to się stało, kazał wezwać do siebie najznakomitszych spośród nich; a gdy zgromadzili się wszyscy razem, książę wreszcie wybuchnął następującą mową:
„Nuże, krewni i potomkowie mojego rodu, a także moi możni i wszyscy moi wierni — wspólnie zastanówmy się, w jaki sposób natychmiast wykorzenić z naszych granic tę pyszną nację. Chcą bowiem z naszej strony uzyskać daninę, którą niedawno byli zwyczajni pobierać. Co o tym sądzicie, niech niezwłocznie zostanie oznajmione naszej władzy”.

W imieniu wszystkich odpowiedział mu pewien majo-kastald, mówiąc w ten sposób:
„Złota i srebra, mój książę, mamy u siebie pod dostatkiem; jeśli to waszej władzy się spodoba, dajmy im z tego niewielką część i zachowajmy naszą ziemię nienaruszoną”.

Przeciwnie jednak odpowiedział jeden z nich, imieniem Rampho, który w owym czasie sprawował władzę w Compsa:
„Tego w żadnym razie, mój panie, nie czyńmy; o wiele lepiej jest polec w walce, niż żyć tu w tak nieszczęsny sposób. Czyż nie czytałeś jasno, mój książę, jak nasi ojcowie opuścili swoje własne domy z powodu podatków, których żądali od nich Wandalowie?”

Co to oznacza? Przede wszystkim mamy tu wyraźne potwierdzenie, że Wandalia po wymaszerowaniu ponad 100 tysięcznej armii do Afryki nadal istniała. I była w stanie nakładać i ściągać podatki z podbitych terytoriów. Musiała więc dysponować odpowiednią do tego administracją skarbową. Co więcej Longobardowie to ostatni lud (tak mówią akademiccy historycy), który wziął udział w Wędrówkach Ludów. Było to już w VI wieku, a więc ponad 100 lat po oficjalnym opuszczeniu terenów obecnej Polski przez germańskie plemię Wandalów.

Z tym tylko zastrzeżeniem, że nikt wcale ówczesnej Wandalii nie opuszczał, poza armiami inwazyjnymi na Galię, Hiaszpanię i Afrykę. I jak widać jakieś sto lat później poza uciskanymi podatkami Longobardami. 

Ale może to był też tylko pretekst do wysłania kolejnej armii inwazyjnej, tym razem w celu opanowania Italii. Przy czym nadano tej armii zupełnie nową nazwę, aby nikt postronny nie kojarzył jej z Wandalami. 

Powstaje pytanie dlaczego zastosowano taki manewr. I czy Longobardowie przypadkiem nie byli kolejną emanacją ekspansji Wandalów.

---

tagi: kronika  wandalowie  longobardowie 

	Pioter
	13 stycznia 2026 08:29

7     807    15 zaloguj sie by polubić