Czytam sobie pracę Nugenta na temat Obodrytów i muszę powiedzieć, że polscy historycy to niestety jest nieporozumienie. Ale takie same nieporozumienia występują w Niemczech, Danii, Norwegii czy Szwecji. 

Dawno temu nasz gospodarz zamieścił tu tę ilustrację przedstawiającą Ragnara Włochate Portki z synami, ubranymi jak arabscy czy żydowcy kupcy. Podyskutowaliśmy sobie o tym, i czasami wracami do tej ilustracji. Ale niestety bez zrozumienia pewnych procesów, które za sprawą Ragnara na Skandynawii zaszły.

O co chodzi? Np o ten akapit dotyczący roku 931: 

Mieczysław z największą niechęcią podporządkował się tym ciężkim warunkom. Niecierpliwy wobec ograniczeń i podporządkowania, a pamiętający o swojej dawnej niezależności, nie mógł długo pozostawać bezczynny. Dlatego zawarł sojusz z Gormem, królem Danii, który z powodu różnic religijnych był zagorzałym wrogiem Sasów.

Niestety nie zostało w żaden sposób wyjaśnione o jakie to różnice religijne chodzi, a musiały być bardzo znaczne, skoro po pokonaniu przez Sasów wojsk duńsko - obodrzyckich kronikarze zapisali coś takiego: 

Te klęski zmusiły Gorma do prośby o pokój, który został mu udzielony pod warunkiem, że pozwoli swoim chrześcijańskim poddanym na swobodne praktykowanie religii. Mieczysław, pozostawiony sam sobie, został zmuszony do zaakceptowania pokoju na jeszcze surowszych warunkach: płacenia corocznego trybutu i przyjęcia chrześcijaństwa.

Dość ciekawy zapis, skoro wcześniej ustaliliśmy, że Wenedowie i Wandalowie przyjęli chrześcijaństwo już w IV w. Co takiego się więc stało na północnych terenach Europy w IX wieku? 

Weźmy jeszcze jeden akapit mówiący o panowaniu Mieczysława, władcy Obodrytów: Był dwukrotnie żonaty: z księżniczką szwedzką, z którą miał dwóch synów, Mściwoja i Missidina, którzy zmarli młodo; oraz dwie córki: Orinę, wydaną za księcia Finlandii, i Odirę, zaręczoną z księciem Danii. Jego drugą żoną była córką księcia Erica z Plußow, z którą miał jednego syna, swojego dziedzica i następcę, Mściwoja II, zwanego Billungiem.

O ile imię Mściwój nie wymaga jakichkolwiek wyjaśnień, to już imię drugiego syna, którą Mieczysław miał ze szwedzką książniczką, brzmi Missidin. To imię pochodzenia arabskiego znaczące tyle co umacniający wiarę. 

Co więc się stało za sprawą Ragnara? Cała Skandynawia w pewnym momencie padła ofiarą islamskiego podboju. Nie widzimy tego, bo wmawia się nam, że te arabskie dirhamy to tylko efekt handlu, a Viking to po prostu takie hobby biednych norweskich rybaków. Jak zresztą widzimy wystarczyło jakieś sto lat, aby Islam zadomowił się również na dobre u Obodrytów w Mecklemburgii, i aby go zwyciężyć potrzebna była rekonkwista prowadzona przez Sasów, oraz narzucanie takich warunków pokojowych, że dalsze istnienie niezależnego obodryckigo państwa stanęło pod znakiem zapytania: 

Na margrabiów mianował osoby będące jego wasalami w Saksonii lub spokrewnione z nim. Milites lub nowa szlachta, której nadano ziemie Wenedów, była w większości rodem z Saksonii. Od tego czasu książęta Saksonii rościli sobie większe pretensje do jurysdykcji nad Wenedami niż sami cesarze niemieccy i traktowali książąt tego kraju jako swoich bezpośrednich wasali, choć ich poddaństwo złożono Henrykowi nie jako księciu Saksonii, lecz jako głowie cesarstwa niemieckiego.

---

tagi: islam  średniowiecze  skandynawia  mecklemburgia 

	Pioter
	28 września 2025 12:32

6     1085    9 zaloguj sie by polubić