Tych Kurów czy Estów starożytni opisywali jako "lud niesłychanie prymitywny" o niezwykle spokojnym usposobieniu. 

Czyli ten mit o grobowcu Zeusa u Kurów może być prawdą. Ciraz bardziej przekonuję się, że ci Helleniwie albo zrobili "kopiuj/wklej" od ludzi Boreasza albo sami pochodzą znad Bałtyku i żeby to ukryć sobie dopasowali lokalne greckie nazwy do oryginalnych.  Bo Triję tez lokuję w cieśninie Sund, gdzieś na szwedzkim wybrzeżu. A zatem ucieczka Zeusa i spółki z Ur odbyła się najpraedopodobniej nad Bałtyk, który był i jest regionem strategicznym - bo pomostem pomiędzy M. Czarnym a Skandynawią i Wyspami Brytyjskimi.

Tu nad Bałtykiem.kręcono jakieś niesamowicie grube interesy.

Bo to były no wiesz...takie skanseny, aby upamiętnić to i owo...:). A potem i tak przypisano te wszystkie "wały żmijowe" komu innemu. Persowie na Rusi? A w życiu! To już prędzej kosmici w Arizonie.

Czeka na teraz odkodowanie, które wyspy na Bałtyku odpowiadsły tym "greckim". Bo Bałtyk tych wysp też ma całkiem sporo.

Ostatnio znalazłem ciekawy fragment w pracy "Benedyktyński klasztor w Sieciechowie według pism i podań miejscowych" ks. Józefa Gackiego (1871r.) który informacje te zaczerpnął z "Jadwiga i Jagiełło" K. Szajnochy.

"Są podania, że Wisła zacząwszy od rzeki Wieprza, po prawej stronie teraźniejszego swego koryta, nizinami pod lasem ryckim, na Mierziączkę, przez błota stężyckie, rokickie, klecińskie, życzyńskie płynąc, w okolicy Maciejowic wpadała do obecnego łożyská. Mówią także, iż ta sama Wisła szła od Góry Puławskiej koło Bronowic, Klikawy, Opatkowic, Gniewoszowa, przez Oleksów, Sławczyn, koło Zalesia, Woli klasztornej, Bąkowca, przez Mozolice, wedle Słowików, Brzeźnicy, Janikowa, Kozienici do teraźniejszego koryta uchodziła w Świerżach. Te same podania głoszą, iż na bagnach stężyckich z prawego brzegu, i na bielach sieciechowskich, z brzegu lewego dzisiejszej Wisły, kiedyś poznajdowano sterczące z mułu szczątki statków, nierównie większych niż te, które w naszych czasach mogą pływać po Wiśle.

Podania takie dowodzą, że Wisła rozlewając się przeszło na milę, jednocześnie zajmowała całą dolinę w granicach tu wskazanych. W jakiej epoce Wisła tak była szeroką, nie łatwo oznaczyć; zapewno wtenczas kiedy żadna z osad pomienionych jeszcze nie istniała, kiedy stan rzek polskich był nierównie wyższym od obecnego, kiedy morze Bałtyckie rozlewało się aż po Grudziądz, kiedy niejeden gród zdawał się jakby z jeziora wyrosły, do którego prowadziła kilkuset sążniowa grobla z kłodzin usłana (Szaj. Jadi Jag 1., 4-9 wyd. 2)."

Praca jest z 1871r. nie wiem jak duże były szczątki poznajdywanych statków. AI podaje ,że w XIX w. największe pływające po Wiśle były szkuty, ładowność 60-100 ton, długość 30-40m.

Dzięki. Dość ciekawa informacja, na którą nigdzie nie natrafiłem

Po Bliźniętach jest - w kolejce - Lew ...

i Panna ?