Szrbiewskiego znslem. Mówilo sie o nim i mówi "polski Horacy". Czyli przekaz jest taki, że on byl poeta i do tegonpiszacy wyłacznievpo łacinie. A zatem skoronpoeta, to sobie tak fantazjowal jak Słowacki czy towarzysz Mickiewicz. Tak wiec Sarbiewskiego wrzucili do kosza z napisem "bajki i legendy".

Z Lisbony? Czyli z W-Andaluzji...:).

Swoją dtogą muszę to po raz kolejny poetórzyć, że powdtanie KEN miało w zasadzie tylko jeden istotny, acz ukryty cel - ukryć wszystkie źródła do historii Polski i ogłosić, jak Czerwoni Khmerzy w Kambodży - rok "ZERO". Od tego momentu liczono lata i historię kraju. I tak jak w Kambidży oparto się na "młodych", czyli juz wtedy sformułowani pierwszy program "mieszkania dla młodych". To się wtedy inaczej oczywiście nazywało, ale to drobiazg. Zaczęto ośmieszać i likwidować "przeżytki historii".

I oczywiście tak jak w Kambodży, tak i u nas, inspirowano się Sorboną/Paryżem. 

Polska więc była pierwszą Kambodżą, a Kambodża stała się drugą Polską. I to wcale nie jest żart....bo może pół-żart, ale tylko pół 

Nie było tak źle. Poddali selekcji w końcu tylko klasztorne rękopisy, a nie druki. Te unieważnił potem Lelewel pewną czytanką dla dzieci.

To dynastia Wandalów. Od Antyriusza przez Genzeryka aż po ostatniego Radegasta II, czyli od ok 320 pne do 664 ne. 

Przynajmniej na razie tak to wygląda, bo może się przy szczegółowych badaniach okazać, że to jednak kilka różnych dynastii było.

Nie wiem co dokładnie tam jest. Muszę dopiero przeczytać, to co jest dostępne.

Na mnie mówią co niektórzy "Portugalczyk"...;). A mój polski rodowód jest potwierdzony przez księgi patafialne od końca XVIw, czyli od czasu kiedy byly w Polsce wprowadzone, czyli od zawsze. Tak że wszyscy Portugalczycy mają coś z Polaków. Na Ukrainie usłyszałem na kazsniu księdza grekotolickiego, że my Polacy lubimy duże domy, z dużą ilością pokoi. I to prawda. U Portugalczyków jest dokładnie tak samo w tej kwestii.

Tylko zauważ, ze Lech żył 100 lat po klęsce Wandalów w Afryce i Burgundii. Tak więc tam na płw. Iberyjskim musiało istnieć jakieś wandalskie państwo/królewstwo/cesarstwo, choćby w mocno okrojonym kształcie, jak Cesarstwo Nicejskie. Bo jak już pisałem tytul cesarski Karola zwielkiego nie mógł wywodzić sie z tradycji Imperium Romanum, bo tę zawłaszczyło w całości Bizancjum. Musiała być to tradycja cesarstwa wandalskiego.

Jezuici mieli niosłe pióra do wypisywania "bajek, legend" i innych temu podobnych narracji. Kiedyś tam taki jeden absolwent polibudy gdańskiej zabłysnął wśród niemieckojęzycznych rodaków takim wywodem:

" ... Być może niektórzy z Was pamiętają: W Poczdamie wspomniałem, że Batu-chan, zdobywca Zachodu, który rozgromił niemieckie rycerstwo nad Odrą, wydaje się być sobowtórem polskiego króla Batorego. Podjął te same kampanie, co ten ostatni. Między innymi założył Tartu, gdzie później urodził się Eugen Gabowitsch. 

Cała historia Mongolii wydaje się być dziełem (polskich?) jezuitów: Na początku jest JESU-gey, ojciec Czyngis-chana. Czyngis-chan urodził się w 1155 roku, a w 1206 roku, mając 51 lat, został Wielkim Chanem. W 1311 roku Czajszan zmarł w wieku 30 lat. W 1333 roku Togoon wstąpił na tron ​​w wieku 13 lat. 

Pierwsze imię Bogd pojawia się jednak dopiero w 1635 roku. „Bogdan” (również: „Dar Boży”) było dawniej popularnym imieniem w Polsce." koniec cytatu.

Aha. Bo ja zanotowałem że 650 r....:)

Pan to ma chyba wykrywacz ustawiony na Wandalów :) szkoda ,że nie miałem łaciny w szkole, zacząłem czytać z translatorem i nie wszytko mi tłumaczy ,ale jest ciekawie u Skorskiego. Dziękuję za to znalezisko. Mam nadzieję, że Pan to kiedyś wyda :)

A propos fikcji literackich. Pod wpływem tutejszych dyskusji wzrok mój dostrzegł w biblioteczce grzbiet Ja, Klaudiusz Roberta Graves'a (+ dalszy ciąg). Ostatnio czytałem to w zeszłym wieku i to wcale nie pod koniec. Tak, tak, wiem, że formalnie to beletrystyka. Jednak pokaż mi innego beletrystę piszącego o antyku z lepszym research'em niż u Graves'a? NB.: Jego Mity Greckie jeszcze podstawówce dostałem od św. Mikołaja. Gdyby mógł, to obstawiam, że Graves chętnie dołączyłby do tutejszych rozmów. W każdym razie opisy Gravesa odnośnie sytuacji społecznych w Rzymie uważam za miarodajne faktograficznie. Co Ty na to? 

No, ale ten wstęp to tylko wywoływacz dla pytania, które zawsze mnie nurtowało, a teraz, pod wpływem ostatnich dyskusji na Twoim blogu nurtuje tym bardziej.

Mianowicie, czy możliwie było, aby różne ekscesy władców w Rzymie nie wywoływały odruchów uchodźczych szczególnie po stronie tamtejszych możnych. Mam na myśli ludźmi, którzy dysponowali "możnościami". Po pierwsze mieli niezłą wiedzę o świecie poza Limesem. Po drugie posiadali lub dysponowali czasem potężnymi zasobami majątkowymi oraz "zasobami" ludzkimi o dowolnym doborze ich kwalifikacji. Szczególnie mężczyźni z takiej grupy mieli też często doskonałe doświadczenie wojskowe nie tylko z walki, ale też z organizowania i ochrony przemarszów.

No więc rozumiem, że za Augusta jeszcze nie, ale w ciągu kolejnych wieków po Tyberiuszu, a tym bardziej po Kaliguli, jaka mogła być nadzieja doczekania się ocalenia, gdy złe oko władzy padło na kogoś, a raczej na majątek kogoś takiego i już doświadczalnie wiedziano, że grozi anihilacja nawet całego rodu? . Ja rozumiem, że można mieć nadzieję przeczekania, ale przez ile stuleci? Bo taka sytuacja z różnymi nasileniami trwała aż do upadku Rzymu.

Zdarzalo mi się trafiać na uboczne wzmianki, że ktoś tam uszedł, a raczej uciekł na pewien czas, do Egiptu, do Partii, czy w ogóle na wschód. Natomiast nie trafiłem na wzmianki o ruchach rzeczywiście uchodźczych w kierunku zachodnim, czy północnym. Może tereny Germanii, czy Dacji nie były interesujące, ale już np. tereny między Odrą a Wisłą mogły być interesujące, skoro - jak zdaje się dochodzimy na tym blogu - były interesujące dla innych ludów. Z drugiej strony o tych terenach mało jest przekazów, bo widać były relatywnie spokojniejsze, w tym "luźniej" zaludnione i wręcz domagające się napływowego, nowego osadnictwa. Na pewno nie były to tereny niebezpieczne, bo niby jakim cudem kupcy wracaliby z tych terenów?

Zdaje się w popkulturze Wielkiej Brytanii (zwłaszcza filmowej) powoli rozwija się narracja o asymilacyjnym pozostawaniu tam Rzymian w miarę wycofywania się Imperium. W polskiej popkulturze mamy bodaj tylko jedną pozycję, mianowicie Waldemara Łysiaka "Ostatnia kohorta". Akurat dla swoich koncepcji literackich autor ten zmyślonych światów nie wymyśla. Dba przynajmniej o prawdopodobieństwo historyczne tła dla jego pomysłów literackich. No więc, może są gdzieś jakieś wzmianki wskazujące, czy w okresie upadku Rzymu, choćby nieliczni Rzymianie zainteresowali się naszym kierunkiem migracyjnym? Albo dlaczego nie interesowali się?

Czy w ogóle, choćby w indywidualnej skali, w okresie upadku występowało zjawisko migracji nie do Rzymu, ale z Rzymu? A jeśli występowało, to dokąd i jakimi preferencjami kierowało się. Na tym tle zaś, czy obiektywnie biorąc "kierunek polski" mógł być ciekawie atrakcyjnym?

Nie w moich, a mojego ojca. Dotarł do praprzodka o imieniu Roch, który zmarł w 1606. W cześniejszych przodków nie da się ustalić, gdyż księgi parafialne powstawały w drugiej połowie XVIw. No chyba że ktoś jest ze szlachty, to wtedy może poszukać atsrszych przodków. A ja człowiek z gminu.. :)

Udaje się tym, których przodkowie nie "podróżowali", nie emigrowali gdxies. Bo wtedy jest rzeczywiscie problem w ustaleniu, w ktorej parafii zapisano przodków. A jak wszyscy byli na miejscu, w obrebie kilku lub kilkunastu patsfii sąsiadujacych ze sobą,  to mały problem...:)

Nie jest niemożliwym, że dawniejsze księgi parafialne i inne archiwa z Kaszub i Wielkopolski przytulili Szwedzi i gdzieś tam leżą.

Pomyśleć tylko jakie źródła miał Kadłubek. Kiepała mała. 

Jak przeczytałem ten fragment o odarciu ze skóry posłów Aleksandra Wielkiego przez przodków Mieszka, pomyślałem, że albo pomylił źródła, albo miał jakieś księgi które do naszych czasów nie przetrwały. 

"Gdyby mógł, to obstawiam, że Graves chętnie dołączyłby do tutejszych rozmów."

Ależ skąd! Samobójcą wszak nie był. To byłby wyrok na samego siebie. Korona by mu nie wybaczyła. 

Jeśli żart to ponury. Chociaż mnie się zdaje że drugą Kambodżą była Moskwa. Trzecią były Bałkany. Czwartą Anglia. Piątą Węgry. Polska, Litwa i Ruś szóstą. Jakoś tak. 

KEN jako wyczyszczenie historiografii - to jest 100/100. Ale rzekłbym że zasadniczym celem było przejęcie szkół i kolegiów jezuickich z ich majątkiem. Czystka w historiografii mieści się w tym "projekcie". Czyli KEN to początek. Decydujący cios to kasata klasztorów w Księstwie Warszawskim i czystka w bibliotekach: kanoników regularnych laterańskich z Warszawy 1804, benedyktynek z Sierpca, wizytek z Lublina, paulinów z Wielunia, cystersów z  Wąchocka 1811.