Wprawdzie tylko przeglądam Regesta pontificum Romanorum, ale zamiast X wieku zapragnąłem sobie przejrzeć coś z okresu kiedy to Wandalowie decydowali o kształcie Imperium Romanum.

I muszę przyznać, że się nie zawiodłem. Papież Anastazy I w roku 398 wydał dość ciekawą bullę:

†277 (CLXXVII) Odpowiada wszystkim biskupom Germanii i Burgundii: „podczas gdy w kościele czytane są święte Ewangelie, kapłani i wszyscy pozostali winni słuchać ich nie siedząc, lecz stojąc w postawie pochylonej i wiernie oddawać cześć”. Nakazuje, aby nie przyjmowali „ludzi zza morza do stanu duchownego, chyba że zostali wyznaczeni własnoręcznymi podpisami pięciu lub więcej biskupów”. Nakazuje także, aby nie przyjmowali manichejczyków. 

W tym czasie, nawet jeśli przyjęlibyśmy, że Germania, to tylko nadreńska prowincja Rzymu, to Burgundia była lokalizowana w okolicach Wielkopolski.

312. Pisze do Aureliusza (biskupa Kartaginy), że aby łatwiej przywrócić naruszony autorytet Kościoła, należy pilnować, by biskupi nie byli mianowani wbrew prawu. Chce, aby „pismo to zostało odczytane i rozesłane do wszystkich kościołów afrykańskich”. (Datowane na konsulat „Juniusza Kwarta i Palladiusza”, tj. rok 439, jednak Ballerini, Hinschius i inni uznają list za autentyczny dokument z wcześniejszego okresu).

Oczywiście niemożna działań Genzeryka przedstawiać we właściwym świetle, dlatego zamiast, jak podano w bulli, roku 439, mamy ją zapisaną pod rokiem 416.

410 (188) Pisze do wszystkich biskupów ustanowionych w Caesariensem Mauritaniam [Mauretanii Cezarejskiej, ob. Algieria], że z relacji Potencjusza dowiedział się o obecności wśród nich niegodnych kapłanów. Nie godzi się bowiem powierzać kapłaństwa osobom niedojrzałym ani tym, „o których nie ustalono, że byli lub są mężami jednej żony”, ani mężom drugich żon lub wdów, ani ludziom, którzy nie przeszli przez niższe stopnie święceń. Nie potępia biskupów uczynionych z laików. Żąda przysłania sobie listów wyznających wiarę od Donata (wcześniej nowacjanina) oraz Maksyma (niegdyś donatysty), biskupów. Prosi o listy dotyczące biskupów Aggara i Tyberiana, wyświęconych z laików. Służebnic Bożych sprofanowanych przez barbarzyńców nie uznaje za czyste dziewice. Wskazuje, że biskupom, którzy wyświęcili niegodnego kapłana, zostanie odebrane prawo ordynacji. Mówi, że biskupi powinni być ustanawiani tylko w większych miastach, a biskup Restytut słusznie domagał się, „aby jeśli zmarli biskupi tych miejsc, w których nie powinni być wyświęcani, miejsca te powróciły pod jego prawo”. Nie chce odmawiać komunii sakramentów owym sprofanowanym służebnicom. Ogłasza przywrócenie komunii biskupowi Lupicynowi.

Ten zapis to dokument z roku 446, skierowany wprost do biskupów na terenach podległych Genzerykowi.

Większość bulli z tego okresu jest adresowana imiennie, a ja nie jestem w stanie na szybko dokonać ich rozpoznania. 

Z tego jednak co tu wyłapane widzimy wyraźnie, że z Wandalów byli tacy sami arianie jak z nas dzisiaj. Gdyby bowiem byli arianami, to po co byłyby bulle wysyłane do biskupów Germanii i Burgundii? I dlaczego akurat sama Stolica Apostolska żądała zrobienia porządku z nadużyciami w prowincji Afryka?

 

 

---

tagi: papiestwo  afryka  wandalowie  germania 

	Pioter
	5 marca 2026 08:14

6     537    11 zaloguj sie by polubić