Około 1660 roku w klasztorze w Doberan odnaleziono zamurowanych kilka kart zapisanych runami. Po ich odszyfrowaniu okazało się, że zawierają one nikomu wcześniej nie znany epos o Antyriuszu, protoplaście pierwszej wandalskiej dynastii z IV w pne.
Po początkowej euforii zaczęło się kwestionowanie autentyczności znaleziska. W końcu ustalono, że znaleziony dokument jest fałszywy i powstał na krótko przed jego odnalezieniem - w czasie okupacji Meklemburgii przez wojska Wallensteina.
Problemem jest tylko to, że pomimo faktu, że nośnik treści jest ewidentnie fałszywy, a sama treść została została sztucznie archaizowana i zapisana z błędami, nie możemy jednoznacznie wskazać po co te fałszerstwo zostało wykonane.
Samą sagę przypisano Eliasowi Schediusowi, wówczas 13 letniemu archiwiście książąt meklemburskich. I pomimo tego, że Schedius mógł dokonać tłumaczenia, archaizacji języka oraz zapisu runicznego, styl tego eposu nie pasuje do reszty jego twórczości. Całość wygląda na tłumaczenie jakiegoś innego dokumentu, a nie na twórczość genialnego chłopca.
Jeśli jednak weźmiemy pod uwagę taką wersję, to będziemy musieli przyjąć, że autorem tego eposu jest wandalski bard o imieniu Wisibert, a sama saga powstała na przełomie II i I w pne.
Co znajduje się w tej książce? Wstęp, fotokopie zapisu runicznego, treść samego eposu o Antyriuszu z przełomu II/I w pne, dwa artykuły niemieckich naukowców potwierdzające fałszerstwo dokumentu z przełomu XIX/XX w oraz współczesna rekonstrukcja możliwej trasy weteranów Srebrnych Tarcz wraz z Antyriuszem nad Bałtyk, oparta zarówno o wandalskie legendy jak i dokumenty z czasów Aleksandra Wielkiego.

https://allegrolokalnie.pl/oferta/saga-o-antyriuszu

---

tagi: polska  historia  wandalowie  antyriusz 

	Pioter
	9 stycznia 2026 16:55

3     736    8 zaloguj sie by polubić